Böylesi Yakışırdı!

                

Kulüp tarihi açısından çok farklı geçen son 2 sezondan sonra (4 Kupa, Euroleague maçları vs.) bu sezon adeta yeniden kurulan bir takımla ve koçla yola çıkan Beşiktaş, yeni ismiyle birlikte tekrar eski günlerine döndü ve Beko Basketbol Ligi için "Başaltı" olarak tabir edeceğimiz seviyeye ve Avrupa'da Eurocup maçlarına kaldığı yerden devam etmeye başladı. Bu durumun ortaya çıkmasında bir çok sebep söylenebilir; ancak bu sezon hem Avrupa'da hem de ligde birbirinden çok farklı ve aslında eğlenceli bir çok Beşiktaş maçı seyrettik. Gerek kurulan kadrodaki oyuncular, gerek koç Ahmet Kandemir'in sahaya yansıtmak istediği oyun anlayışı olarak bu durum da pek şaşırtıcı sayılmaz zaten. Takımda yaptığı şut seçimleriyle yürekleri hop ettiren ancak dün akşam olduğu gibi 3 hücumda tamamen el üstü 3 üçlük arka arkaya atabilen Lofton gibi bir skorer olması buna en iyi örnek olabilir.

Bu sezon ligde mağlubiyet sayısı galibiyet sayısından daha fazla olan Beşiktaş İntegral Forex, ligde süpriz sayılabilecek şekilde Galatasaray Medical Park'ı evinde yendi, Fenerbahçe Ülker'e ise başabaş geçen maçlar kaybetti. Avrupa'da ise durum daha parlak ve oynadıkları maçlar ve sonuçları da takımın karakterini yansıtır sekilde geçti. İlk turda içeride Spartak St.Petersburg'a kaybedilen maç 'eyvah' dedirtirken ardından gelen seri galibiyetler liderliği getirdi. 2. Turdaki grup hayli zorluydu ancak ilk maçta alınan deplasmandaki Rytas galibiyeti yine bol skorun, yüksek yüzdelerin, savunma zaaflarının, yakalanılan ve yenilen sayı serilerinin yaşandığı bir maç sonrasında geldi. Yapılan 3'te 3 ile grup liderliği göz kırparken üst üste alınan 2 mağlubiyet işleri yine son maça bıraktı. Ki son maç ta bu zamana kadar gerçekleşen akıştan farklı olmayacaktı...

Başlangıçta Beşiktaş'ın öne fırladığı mücadelede 2.çeyrekte Zaragoza üstünlüğü ele aldı, çalınan toplar ve Iverson'un içerideki etkili oyunuyla 3.çeyrek sonunda yine dengeyi sağlamıştık. Son periyotun ortasında 14'te 3 olan üçlük yüzdemizi gördüğümde "Beşiktaş bu üçlük yüzdesiyle bu maçı kazanamaz." demiştim. Nitekim karşı taraftan Sanikidze'nin basketlerine karşılık önce Ruzic tepeden üçlüğü yolladı, ardından maçta pek olmayan Lofton topu 3 kere üstüste getirdi, kaldırdı ve attı. Bu basketlerle karakterini de tekrardan bulan takım tam maçı kazanacak derken yenen basketle beraberlik geldi. Son 7 saniye için top bizdeydi, ve yine takım kendine yakışanı yaptı, eli adeta yanan Lofton'a koşulsuz topu vererek... Lofton da saygıda kusur etmedi ve yine bu kez biraz daha içeriden kaldırdı ve attı. Top tam içeri girmemekte ısrar ediyordu ki; Zaragoza'dan Joseph Jones'un gönlü razı gelmedi ve topu 0.2 saniye kala içeri tipleyiverdi. Böylesi bir mücadeleye de böylesi bir final yakışırdı açıkçası. Basketbol maçlarında çok sık denk gelmeyen bu olayın videosunu aşağıda izleyebilirsiniz. Temennimiz tabi ki son 16'da ve sonrasında hem Beşiktaş hem de grubunu lider bitiren Aykon TED Ankara Kolejliler'in başarılı sonuçlar alması. Ancak bu gerçekleşmese bile en azından sezon sonu gelip kadro yapısı değişene kadar Beşiktaş İntegral Forex'in bize daha çok keyifli ve eğlenceli maçlar izletmesi yüksek ihtimalli gözüküyor.

Telefon Çalıyor Yeğen!

Son yıllarda basketbola yaptığı gerek maddi gerekse mental yatırımlarla önem veren Galatasaray, Medical Park'ın da sponsorluk desteğini alarak bu sezon da Beko Basketbol Ligi'ni normal sezon lideri olarak tamamladı. Geçen sezon da Oktay Mahmuti yönetiminde bu başarı yakalansa da özellikle Euroleague'de geçirilen tarihi sezon belki de lige verilen önemi ikinci planda bırakmıştı ve favori gösterilmesine rağmen daha sonra herkesin hak vereceği bir şekilde Beşiktaş Milangaz'a yarı finalde elenmişti sarı-kırmızılılar. Beşiktaş'ı ise şampiyonluğa götüren efsane sezonda öne çıkan isimler tabi ki Ergin Ataman ve David Hawkins olmakla beraber özellikle son maçlara doğru tamamen olayı ele alan ve takımın dümenine geçen oyuncu takıma sezon ortasında katılan Carlos Arroyo olmuştu. 

Kendisinin kariyerini bu oyunla az da olsa ilgilenen herkes az çok bildiği için bu etkiyi açıkcası pek de yadırgamak gerekli olmadı. Son saniyede Fenerbahçe'ye attığı şutlarla gelen galibiyet bu etkinin finalin son maçına kadar gideceğinin belirtisiydi adeta. Nitekim öyle oldu ve adeta elini kolunu sallayarak takımı yöneten oyuncu haline gelen Carlos Arroyo'nun bu ligin tartışmasız en önemli yabancılarından birisi olduğu ortaya çıkmış oldu. 

Bu yıla gelindiğinde yola Galatasaray'da devam etme kararı alan Ergin Ataman; yanına geçen sezonu beraber götürdüğü David Hawkins ve Ersin Dağlı gibi oyuncuları da almıştı. Ancak sezonun bir diğer kahramanı olan Arroyo sezon başında başka bir takımla da anlaşamayınca adeta ortada kalmış oldu. Kader bu ya Galatasaray'ın yakasını geçen sezon Beşiktaş'ta olduğu gibi sakatlıklar bırakmadı ve Domercant, Göksenin derken Ergin Hoca çareyi eski dostu aramakta buldu. Arroyo da gelir gelmez sanki geçen seneki son maçtan devam ediyormuşçasına 30 numaralı formayı sırtına geçirdi ve takımın dümenini de hemen eline aldı. Hawkins'in de malum olaydan dolayı sahneden çekilmesiyle yeni geldiği takımın tek lideri oydu artık...

Carlos Arroyo Galatasaray'a sezon ortasında geldiği maçtan itibaren Galatasaray Beko Basketbol Ligi'nde hiç yenilmedi...Üstüste 17 maçlık galibiyet serisinin de baş mimarı olarak kendisini gösterebiliriz. Zaten Galatasaray'ın bu seride oynadığı Fenerbahçe Ülker, Anadolu Efes, Beşiktaş, Pınar Karşıyaka gibi önemli maçlardan bir tanesini dikkatli olarak izleyen birisi Arroyo'nun karşısında bir savunmacı olsa dahi nasıl saha içinde rahat hareket ettiğini ve oyunu ister şutla ister turnikeyle ister de asistle nasıl yönlendirdiğini görebilir. İnsan da şu andaki performanslara bakarak Carlos Arroyo > Beko Basketbol Ligi'ndeki diğer yabancılar diye düşünmeyi ve bu diğer takımların kaliteli yabancılara verdiği paraları görünce de ister istemez bu ligdeki 'Ergin Ataman effect''i takdir etmeyi düşünüyor...Bakalım geçen sezondan bugüne kadar gelen telefonlar bu sezonun sonuna kadar da çalmaya devam edecek mi?

Eksik Avrupa Zihniyeti...

2005 yılının bahar aylarında oynanan play-out karşılaşmaları sonrası TBL'de kalmayı başarabilen Galatasaray erkek basketbol takımı, bu tarihten itibaren hem kendi yönetimi dahilinde hem de sponsor destekleriyle yaptıkları atılım sonrasında ülkemizin üst seviye basketbol takımları arasındaki yerini geri kazanmış oldu. Ancak yaklaşık 7 yıldır yapılan bunca yatırıma karşın hep bazı problemlerin ortaya çıkması sebebiyle başarıyı bir adım daha ileri götürecek kararlar ya yanlış zihniyetler neticesinde alındı ya da alınamadan ortada kaldı. Geçmiş yılları tek tek incelemek uzun bir yazı dizisi gerektirebilir; bu yazıda bahsedilecek durum ise bu sezon yine bazı zihniyete dönük problemler nedeniyle Avrupa arenasına TOP 16 safhasında bu bütçe ve takıma göre erken sayılabilecek bir dönemde veda edilmesi.

Söz konusu Avrupa başarısı denilince akıllara hemen geçen sezon rüya gibi geçen Euroleague macerası gelebilir. Ancak Avrupa'da kalıcı bir yer ve başarı sahibi olabilmek adına bu sezon tek başına maalesef yeterli olamaz ve olamadı da. Aksine orada yakalanan havanın da bu sezonki yapılanmaya olumsuz etkisi olduğu dahi söylenebilir. Yine burada maalesef hem taraftar hem de yönetim boyutundaki "Zihniyet" temelli sorunlar gözümüze çarpmakta.

Öncelikle yönetim boyutuna bakarsak 2 sezon önce 3 yıllık bir plan dahilinde göreve gelen Oktay Mahmuti ile sezon sonunda yolların ayrılması, şubede yine anormal bir durumun olduğunu gözler önüne serdi. Belki de buradaki temel sorun, belli bir plana yayılan hedeflere beklenenden hızlı bir şekilde ulaşılması, bunun sonucunda da beklentilerin artarak eldeki mevcut durumun bir başarısızlık olarak dışarıya yansıtılması olabilir. Ama yanlış sadece burada değil, taraftar boyutunda da Oktay Mahmuti'ye duyulan sevginin yanında orada da beklentilerin artması, özellikle Avrupa tarafında anlamsız beklentilere ve gerçek hedeflerin inanılmaz derecede olumsuz etkilenmesine sebep oldu. Öyle ki birçok taraftar forumunda ve yazılı ve görsel medyada Galatasaray'ın aslında büyük bir sürpriz olarak katıldığı Euroleage arenasında bu yıl olamayacak olması, bütün bu kesimlerde bir infiale ve hayal kırıklığına sebep oldu. Ve maalesef bu durum zaten yıllardır boy gösterilen ve bir sezon dışında son 16'da öteye gidilemeyen Avrupa'nın 2 numaralı kupası Eurocup'a karşı bir beğenmemezlik duygusunun ortaya çıkmasına sebep oldu. Tabi bu durumun en büyük sebebi yıllardır takım Ulebcup'ta, Eurocup'ta mücadele ederken ilgi göstermeyip, maça gitmeyip de takım "popüler" hale geldiğinde salonları dolduran, forumlarda yer işgal eden ve bu 1 yıllık maziyle takım üzerinde söz sahibi olduğunu düşünen kişiler, anlık başarıyı doyasıya öven medya ve bu popüler ilgiyi kalıcı hale getiremeyen yönetimdir. Kulübün mevcut başkanının popüler yönünü düşününce bu durum çok da anormal gelmiyor zaten. Sezon başında Ergin Ataman'ın kurduğu takımın kadrosu da Eurocup için gayet yeterli ve güçlü bir kadroydu.

Evet, belli kararlar sonrası takımda koç değişikliği de olur, kadro değişimi de; ancak bu takımın hem bütçe, hem yönetim, hem de zihniyet açısından zaten Avrupa'daki asıl mevkisinin Eurocup takımları arasında olduğunu görmek ve bilmek zor değil. Ve gerçekçi olmak gerekirse bu kupanın üst seviyesindeki takımlarla kıyas yapıldığında da zaman zaman bütçe ve kadro açısından öne çıkılsa da genel başarı ve "Ekol" olma konusunda halen gerideyiz. 2008 yılında Ulebcup'ta elde edilen 4.lük halen 2005 sonrası dönemin en büyük Avrupa başarısı konumunda ve gerçekten de Eurocup'ta final oynamak, Euroleague Top 16 maçlarında alınacak bir CSKA Moskova galibiyetinden hala daha değerli. Tribün desteği konusuna gelecek olursak da öncelikle bu kupayı kazanan son 6 takımın Khimki-Unics Kazan-Valencia-Lietuvos Rytas-Joventut Badalona-Real Madrid olduğunu hatırlatmak ve yine Top 16'da elenerek biten 2012-2013 sezonunun belki de en önemli maçı olan Unics Kazan maçında şov güzel gözükse de neden sadece tek tribünün dolu olduğunu sorgulamak gerekir. Yıllardır futbolda Fenerbahçe'ye nazire yapmak için söylenen sözü basketbol konusunda hatırlamanın faydası olabilir: "Büyük takımlar kupa kazandıklarında sevinir, küçük takımlar ise büyük takımları yendiklerinde."

Olympiakos ve Sinan Erdem Arena

2011-2012 sezonunda belki de uzun yıllar sonra Euroleague’de beklentilerin fazla olmadığı hatta sürpriz dahi sayılabilecek bir takım şampiyon oldu. Hikayenin tamamını anlatmaya gerek yok; zaten hem burada bahsettik hem de birçok farklı kaynakta Olympiakos’un beklentileri hep aşağıda tutarak sessiz ve derinden gittiği şampiyonluk yolu ile ilgili birçok yazı kaleme alındı. Bu yazıda bahsedeceğim konu bu masalsı yolculuğun önemli bir durağı olan ve birden fazla kez uğranılan Sinan Erdem Arena’nın bu yolculuğa olan etkileri ve dikkat çekici noktaları ile alakalı olacak:

2011-12 sezonunda hazırlık dönemi dahil toplam 5 kere İstanbul seyahati yapan Olympiakos’un yaptığı ziyaretlerden 2’si Abdi İpekçi’de, diğer 3’ü de Sinan Erdem’de oynayacağı maçlar içindi. Sezon başında organize edilen Two Nations Cup’ta mücadele eden Abdi İpekçi’ye diğer ziyaretini de tarihi bir kapışmaya sahne olan Galatasaray maçı için yapmıştı. Sinan Erdem’e yapılacak ilk ziyaret Aralık ayı başında oynanacak olan Fenerbahçe Ülker karşılaşması içindi.

Bu maça gelene kadar grupta işler pek istenildiği gibi gitmiyor ve herkesin herkesi yendiği bir duruma sahne olan A grubunda Olympiakos için gruptan çıkamama tehlikesi baş gösteriyordu. Sezon başında alınan Kalin Lucas, Matt Howard gibi NCAA’den gelme isimlerin takıma olan katkısı sorgulanmaya, takımın diğer bir kısmını oluşturan genç Yunan isimlerin de buldukları şansları yeterince iyi değerlendiremedikleri görüşü yayılmaya başlamıştı. Rakip FB Ülker de aynı sıkıntıları yaşayan bir başka ekipti ve bu maçı 2 takım da sıkıntıları geride bırakmak için bir dönüm noktası olarak görüyordu. Sezon başından beri takımı yalnız bırakan Fenerbahçe taraftarı salonu doldurmuş, geçen sezon yine burada alınan ve muhteşem giden sezonun sonunu getiren acı yenilginin rövanşını almak istiyorlardı. Maça gelirsek işler özellikle 2. yarıda FB Ülker’in istediği gibi gitti. Jerrels-Ukic ikilisinin yan yana verdiği verim ile sonlara doğru kopan maçta 16 sayılık fark ile kazanan Fenerbahçe oldu.

Bu ağır mağlubiyet Olympiakos adına bir şeylerin değişmesi gerektiğinin anlaşılması adına çok önemli bir dönüm noktası haline geldi. Dip noktayı gördükleri bu maçtan sonra ivme kazanan takım bütün işlerin son maça kaldığı grupta 2. sırayı aldı. Top 16 yıl öncesi de Lucas-Howard gibi isimlerden vazgeçilerek pota altı için çok önemli bir hamle olan Jerome Dorsey ve guard bölgesi için sezonu Partizan’da açan Acie Law transfer edildi. İlginç olan bu iki transferin de yetersiz görülen hatta sorgulanan transferler olmalarına rağmen duble şampiyonluğa giden yolda beklenenden daha fazla katkı verecek olmalarıydı.

Top 16 maçları sürerken yolu önce Abdi İpekçi’ye düşen ancak efsanevi bir mücadele sonunda Galatasaray’a boyun eğen Olympiakos, CSKA’nın ardından 2.lik mücadelesinde belki de dengeleri en çok etkileyecek maç için tekrar Sinan Erdem Spor Salonu’na geldi. 3. maçlar sonunda diğer 3 takım içinde şanslar eşit gözüküyordu ancak; Pire’deki maçta en son periyottaki basit hatalar sonucu yenilen Efes’in kendi evinde bu maçı alarak grupta avantajlı bir konuma geçmesi muhtemel gözüküyordu. Maç öncesi olası bir puan eşitliğinde öne geçmek için averaj hesapları yapılırken maç başından sonuna kadar Olympiakos’un önde olduğu ve Efes’in geriden gelerek rakibini yakalamaya çalıştığı bir karşılaşma izledik. Son dakikalarda tribünlerin çoğu dışarı çıkarken Olympiakos’u da rehavete kapılmasının etkisi ile aradaki fark kapandı. Ancak, hem son hücumlarda sorumluluk alarak zor üçlükler yollayan Vujacic’in kolay bir faul yapması hem de son hücumu savunma yerine atmaya karar vererek maç boyu olduğu gibi plansız bir üçlüğün kaçmasıyla maçın bitmesine sebep olan Ufuk Sarıca’nın tercihleri sonucunda maç bitiminde Anadolu Efes grupta devre dışı kalmıştı. 1,5 ay önce Sinan Erdem’den sorunları büyüterek ayrılan Olympiakos bu sefer buradan mutlu edici bir sonuçla ve daha da önemlisi umut verici bir şekilde istediği oyunu oynamış halde dönüyordu. Gruplar sonunda tek galibiyette kalan Efes ise o galibiyeti de Galatasaray’dan alında 2 Türk takımı da grupta çaptan düşmüş oluyordu. O galibiyetin de yine Sinan Erdem’de olduğunu eklersek bu salonun Olympiakos için önemini anlamak daha da kolaylaşıyordu. Ancak; bu şekilde çeyrek finale çıkan takım için bu salonun hikayesi burada bitmeyecekti.

Bütün sezon olduğu gibi çeyrek final serisinde de beklentinin üzerine çıkan ve Siena’yı 3-1 ile geçen Olympiakos’un yolu Final-Four için tekrar Sinan Erdem Arena’ya düştü.2011-2012 sezonu için İstanbul’a 5., Sinan Erdem’e 3. geliş  olan bu son uğramada zaten bu noktaya gelmesi beklentileri aşarak sürpriz derecesine çıkan takımın hedefi ‘underdog’ olmanın avantajını kullanmak ve bu yolla ‘sürpriz’ seviyesini aşarak küçük çaplı bir ‘mucize’ yapmaktı. Olası bir 3.lüğün dahi büyük sürpriz olacağı bir ortamda ilk adımda Barcelona karşısına çıktılar. Baştan sona önde götürdükleri maçı müthiş akıllı bir oyunla kazanmaları sonucunda zaten ‘büyük sürpriz’ adımı gerçekleşmişti. Cuma akşamı 2012 finalinin rövanşı alındıktan sonra Pazar akşamı ise işin geri kalan kısmının tamamlanması ile birlikte ‘mucize’ kavramının içi doldurulmuş olacaktı.

Euroleague’de 2011-2012 sezonunun kapanışı anlamına gelen final maçının ilk 25 dakikası beklenildiği gibi geçmiş ve CSKA Moskova skor ve oyun üstünlüğünü sağlamıştı. 28. dakikada 19 sayı olan farkın inanılmaz bir şekilde nasıl kapandığını ise anlamak maçın canlı izlenirken akılda kalan kısımları biz dahil çoğu kişiye yetmedi. Son saniyede Printezis’in tek elinden potaya doğru giden atış ‘mucize’nin gerçekleştiğini gösteriyordu. 97’den beri bekleyen kupaya beklenen kupaya belki de son yıllardaki en düşük yatırım ve beklentiyle girdikleri sezonda ulaşan takımın oyuncuları, sahipleri, yöneticileri ve hatta bazı tarafları bu anı kutlamak için Sinan Erdem’in parkeleri üzerindeydi artık. Kutlamalar ve sevinç gösterilerinden hemen sonra 2011-2012 sezonu Euroleague kupası ine aynı parkeler üzerinde Olympiakos’lu ellerin üzerinde havaya kalktı. Bu ana da yine sezon boyunca bu takımın yaşadığı önemli anlara sahne olan Sinan Erdem Arena tribünleri en yakından tanık oldular. Bu sayede bir sezonda farklı niteliklerde maçlar oynadıkları bu salon da Olympiakos’un tarihine geçmeyi ve hiç unutulmayacak anıların yaşandığı bir salon olarak hatırlanmayı hak etmiş oldu.

Tarihe baktığımızda İstanbul’da düzenlenen 1992 Euroleague Final-Four finalinin, futbolda 2005 Şampiyonlar Ligi finalinin de bu tarz tarihi olaylara sahne olduğu hatırlanacaktır. Ancak bu sezon bu sahnenin sadece filmin sonunda değil, ortalarında da bazı kırılma anlarına ev sahipliği yaptığını unutmamak gerekir. Yeni sezon kuralarına göre Ekim ayında Olympiakos takımı Anadolu Efes deplasmanına çıkmak için muhtemelen yine Sinan Erdem Arena’ya gelecek. Bakalım bu geliş de mevcut hikayenin devamına ya da yeni bir hikayenin başlangıcına sebep olabilecek mi hep beraber göreceğiz.

Final - Four 2012 : Olympiakos

Ülkelerini etkileyen büyük ekonomik kriz, sezon başında Yunan takımını da vurdu ve kısmi bir küçülmeye gittiler. 2009-2010 Euroleague sezonunun MVP’si Teodosic’i CSKA’ya, Yunan yıldız Papaloukas’ı Maccabi Tel-Aviv’e, müthiş Amerikalı guard Lucas Gordon’u Galatasaray’a kaptırdılar. Daha sonra yıl içinde basketbolu bırakacak olan Sloven yıldız Radoslav Nesterovic’i de serbest bıraktılar. Bu oyuncuların yerine Yunan Giorgos Printezis, yine genç yıldız adayı Yunan Kostas Sloukas, Amerikalı Acie Law ve Kyle Hines, Litvanyalı Martinas Gecevicius ve Makedon Pero Antiç gibi çok daha ucuz ve yeteneklerine şüphe ile bakılan oyuncuları kadrolarına dahil ettiler ama Sırp coach Dusan İvkovic’i ve takımın beyni Spanoulis’i takımda tutarak belki de sezonun kaderini değiştirdiler. İkinci bitirdikleri ilk turda Fenerbahçe Ülker'in altında yer alırken oynadıkları basketbol çok eleştirildi. İkinci turda ise Galatasaray ve A. Efes ile aynı gruba düştüler. CSKA’nın domine ttiği grupta Efes de erken teslim olunca iş Galatasaray M.P. ile oynanacak son 40 dakikaya kaldı. Son maçta biraz da tecrübe eksikliği yaşayan Galatasaray’ı yenerek -ama sadece averajla- sarı-kırmızılıların önünde yer aldılar ve son sekize kaldılar. 

Takımın buraya gelmesinde payı çok büyük olan Efes camiasını da anmadan geçmemek gerekir. Zira o noktaya kadar deplasmanda sadece Batum’suz Nancy’i yenebilien Olympiakos’a evinde yenilen Efes tek galibiyetini de Galatasaray’a karşı alınca Olympiakos’un bu noktaya gelmesinde önemli bir yardımcı görevi üstlendi diyebiliriz. Bu aşamada kimse son sekizde Olmypaikos’a rakipleri İtalyan temsilcisi Montepaschi Siena karşısında şans vermiyordu. Saha avantajı İtalyanlardaydı. Üstelik iki takım geçen sene yine son sekizde eşleşmiş ve o dönem için çok daha güçlü görünen ve saha avantajına sahip kırmızılar İtalyanlara 3-1 ile elenmişlerdi. Fakat kurt hoca İvkoviç’in müthiş tecrübesi burada da kendini gösterdi. İtalyanlar İvkoviç’in alan savunmasına ve hücumdaki pota altı yaratıcılığına çare bulamadılar. Boyalı alanda Hines’ın yıldızlaştığı ve Olympaikos’un rakibine büyük bir ribaund üstünlüğü kurduğu seri sonrası bu kez 3-1 kazanan taraf Olmypiakos oldu ve takım Final Four için İstanbul’da yerini ayırttı. Şimdilerde çoğu kimse Olympiakos’un Barcelona karşısında şansının az olduğundan bahsediyor ama maç günü Yunan temsilcisi hepimizi şaşırtacak bir sonuç alabilir ve Final-Four finalinde onları seyredebiliriz.

Euroleague Final - Four 2012 İstanbul Başlıyor !

Hepimizin yıllardır beklediği ve artık gerçekleşmesini istediğimiz Euroleague Final-Four 2012 organizasyonu nihayet yarın resmi olarak İstanbul’da başlıyor. Zaten birçok resmi organizasyon günler ve haftalar öncesinden başlamıştı diyebiliriz ancak dün akşam saatlerinde takımların da İstanbul’a gelerek otellerine yerleşmeleri sonucu son aşamaya gelinmiş oldu. İsterseniz ilk başlarda yaşanan ilginç gelişmeler ile daha farklı hale gelen bu sezonun başlangıcından itibaren gelişimine bir göz atalım.

2011-2012 NBA sezonunun lokavt sebebiyle geç başlayacağının belli olması ile birlikte Avrupa basketbolunda önemli bir kan değişikliği yaşandı. Bizler için Final-Four’un İstanbul’da yapılacak olması nedeni ile zaten heyecan verici bir sezon olacağı kesindi. Üstüne üstlük Galatasaray Medical Park’ın sürpriz çıkışı ve ön elemeyi geçmesi ile ilk kez üç takımımızın Euroleague’e katılacak olması heyecanı iyice arttırmıştı. Ancak NBA’deki lokavt kararı ile birlikte beklenmedik bir şekilde NBA yıldızları Avrupa takımlarına yağmaya başlayınca, hem de sadece Avrupa menşeili olanlar değil, NBA şovunun en önemli parçaları da Euroleague sahnesine göz kırpınca, tüm dünyada gözler bu sezon Avrupa arenasında yarışacak takımlara çevrildi.  Bu yıldızlardan Deron Williams Beşiktaş Milangaz’a, Tony Parker Fransız Asvel’e, Kevin Seraphin İspanyol Caja Laboral’a, Nicolas Batum Fransız Nancy’e, Jordan Farmar İsrail’den Maccabi Tel Aviv’e gelerek lokavt bitene dek geçerli olacak sözleşmeler imzalamış ve Euroleague’in çehresini değiştirmişti. Öyle ki gelen oyuncu sayısı toplamda 20’yi geçmişti. Dönemlik sözleşme yerine kontratsız olması sebebiyle Avrupa'da bu sezonluk 'kalıcı' olmayı seçen en büyük yıldız olarak da CSKA'ya giderek takımına hedef büyülten Andrei Krilenko'yu gösterebiliriz.

Bu değişim birçoklarını mutlu etse de benim gibi Avrupa’da oynanan ‘’sofistike’’ basketbolu NBA şovlarına tercih edenler duruma şüpheyle yaklaştılar. Bazı takımlarda kısa süreliğine takımın dengesini bozabilecek bu oyunculardan uzak durdular ama NBA sezonun tamamen iptal edilmesi ihtimali nedeni ile (bu yıldızların sezon boyu kalacağı söylentisi başlayınca), ilk etapta NBA yıldızlarına mesafeli yaklaşan takımlar da benzer arayışlara girdiler. Ancak Aralık ayı sonuna doğru lokavt bitince yıldızların büyük çoğunluğu evine döndü ve Avrupa basketbolunu sevenler eski, güzel ve dengeli oyunlarına kavuştular.

Ülkemiz takımları açısından baktığımızda ise Euroleague’deki 3 takımımız ilk turu geçmeyi başarsa da özellikle Anadolu Efes yaptığı büyük yatırımların karşılığını yine alamadı ve ikinci turda Fenerbahçe Ülker ve Galatasaray Medikal Park’la beraber turnuvaya veda etti. Böylece şehrimizde yapılacak Final-Four organizasyonuna yine takım yollayamadık.  A. Efes’in devasa bütçesini yine verimli kullanamaması, F. Bahçe Ülker’in hatalı yabancı tercihleri, basit coaching hataları vs. derken yine bir sezon ahlarla vahlarla yitip gitti denebilir.  Bu konuda yazılacak çok şey var ama bunun yerine bizim başaramadığımızı başaran takımları mercek altına almak ve sizlere onların sezon hikayelerini genel hatlarıyla anlatmak istedim. İstanbul’da konuk edeceğimiz, 2012 Final-Four’una katılacak dört takımla ilgili basit yazıları sırayla paylaşacağım. Ama öncelikle son yayınlanan tanıtım videosunu izleyerek biraz daha havaya girelim.

Git Artık Taurasi !

Söylediğimiz gibi, artık gitmenin zamanıdır Taurasi. Dee, Diana hangi isimle çağırırsak çağıralım seni ama artık yolun açık olsun. Sen buralara, bizim basketbolumuza, bizim kültürümüze fazla geldin çünkü. Sen de farkındasındır; muhtemelen Avrupa'da geçirebileceğin en kıymetli 2 seneyi çöpe atmış sayılırsın, neyse ki en azından bu seneyi sağlıklı ve 'suçlanmamış' tamamlayabildin. Ha son günlerde çıkan 'parmak' temalı fotoğraflara da pek takma, bu ülkede basketbolda olsun futbolda veya başka alanlarda olsun kimlerin yaptıkları unutuldu, kimler affedildi, güzel hatırlandı. En azından kimseye 'pis zenci' demedin, takım arkadaşınla dövüşmedin, rakip oyunculara saldırmadın, rakip oyuncu yerdeyken hızlıca oyuna devam etmedin...bu liste böyle uzayıp gider. Buradan ayrıldığında ne sen dünyadaki en iyi kadın basketbolcular arasındaki yerini kaybedeceksin, ne de WNBA'da takımının ve senin iddialarınızda bir azalma olacak. Muhtemelen yazın burada kıyasıya kapıştığın Angel ile de omuz omuza olimpiyat şampiyonu olacaksınız, Fowles, Charles, Augustus veya Parker'la olacağı gibi. Ve hatta anlatacaksınız birbirinize güzel anılarınızı, yolu buraya düşmesi muhtemel olan Moore'a İstanbul'u tanıtacaksınız, boğazı, ne kadar eğlenebileceğini, Rusya'nın soğuk havasından kat kat güzel olduğunu vs. vs.

Aslında 2010 yazında herşey çok güzel başlamıştı. Yıllardır bu branşta büyük yatırımlar yapan ancak bir türlü Avrupa'da çeyrek finalin ötesine geçemeyen Fenerbahçe büyük bir adımla yıllardır belki de tek ihtiyacı olan 'maç değil, seri kazandıran yıldız'ı sonunda kadrosuna katabilmişti. Öyle ki kadın basketbolunun Kobe'si, son 4 yılda Spartak'la bu kupayı kazanmış, WNBA'de şampiyonluk ve MVP'liklere sahip ve daha önemlisi başlı başına bir marka olan Taurasi'ydi gelen. Yakın arkadaşı Penny Taylor ve Avrupa'da kazanmayı bilen bir koç Ratgeber de buradaydı üstelik. Deplasmanda kazanılan Ekaterinburg maçı bu sezon birşeylerin değişebileceğini adeta gösteriyordu. Ama olmadı, tam sezonun ortasındayken Taurasi ile ilgili Hacettepe Üniversitesi'nden gelen 'doping' kararı bir anda herşeyi değiştirdi. Bu lekeyi aklının ucundan bile geçirmeyen Dee gitti. Aynı konuda çıkacak bir sansasyona dahi izin vermeyen Taylor de aynı şekilde. Büyü bozulmuştu bir kere, sadece Türkiye değil Dünya bu olayı konuşuyordu. Uzun süren araştırmalar sonucunda ortada doping filan olmadığı anlaşılması bu sefer Türkiye'nin imajını tamamen çökertti. Dünya'nın en iyi oyuncusunu yoktan bir doping kararı ile kaçırtmıştık işte. Bu karar sonrası hala oradakiler görevlerine devam ettiler ancak kurumun doping kontrol yetkisi de elinden alınmış oldu. Hedeften bir anda sapan Fenerbahçe bir büyük transferle Angel'i alsa da takımın form tutması sezon sonunu buldu ve elde kalan üst üste 6.lig şampiyonluğuydu. Avrupa'da yine bir çeyrek final vedası yaşandı ve sürpriz şekilde kupayı alan Avenida herkese derin bir 'Ahh...' dedirtti.

Hedefi gerçekten Avrupa olan bir takımın yapması veya asla yapmaması gerektiği gibi Ratgeber'le yolları ayıran Fenerbahçe yeni sezonda Dee'yi geri getirmek için çok uğraştı. Ancak Penny'nin Fenerbahçeye geri gelmesinin ardından büyük yıldız şok bir kararla Galatasaray tarafına geçmişti. Ortada dönen büyük paraların gerçekliği var mı bilmem ama kadrosunda Fowles, Charles, Prince ve Alba Torrens'i bir araya getiren Galatasaray MP takımınının hedefi de artık direkt olarak Avrupa şampiyonluğu oluyordu. Ancak ortada buna gerçekten inanan tecrübeli bir yönetim ve oturmuş bir düzen olmayınca üstüne ek olarak gelen önemli sakatlıklar Dee'nin yüzünü burada da güldürmedi. Pota altında kadın basketbolunun Shaq ve Duncan'ı olarak gösterebileceğimiz ikiliye top indirtemeyen bir koçla bu iş olamazdı zaten...Birçok maç artık 'Ver Dee'ye yaz deftere' şekline girince o da her maça aynı yüzdeyle karşılık veremedi. Sezon başında ve ortasında kazanılan iki kupa Dee'nin Türkiye macerasını özetleyen kupalar oldu maalesef. Hırsını ve belki de sinirini de Final Eight'te 5.maçının son hücumunda Augustus'un üzerinden attığı basket sonrası topu ayağıyla degajlayarak 'anlayanlara' gösterdi. Sezonun son şansı olan lig finallerinde oturmuş kadro ve kazanma alışkanlığına sahip Fenerbahçe'ye karşı adeta tek başına direndi, direnmek zorunda bırakıldı. Hatta karşısına adeta düşmanı sayılan Pondexter çıktı, sinirlendirildi, son ana kadar mücadele etti. Ama özellikle son maç attığı 32 sayı, yaptığı enfes blok, kazanma hırsı derken onun da bir insan olduğu gerçeği su yüzüne çıktı. En çok da Galatasaray kenar yönetimine doğru...

Şimdi en kolayı sezon içinde yaptığı hareketlere, hakemle oynamasına, parmak hareketlerine olayları bağlamak ve 'zaten karaktersizdi abi, iyi oyuncu olmak yetenekli olmaktan ibaret değil' demek aslında. Ancak bu kişiliğin son sene bu hale gelmediği gerçeği ve WNBA'de dahi kavgalarıyla meşhur olan 30 yaşındaki bir oyuncunun bu tür söylemlerle uğurlanması akıllara birkaç soruyu getiriyor. Ya geçen sene Fenerbahçe'den olaylı ve yalanlı bir şekilde ayrılmak zorunda kalmasaydı ? Ya bu seneki efsane kadroyu daha verimli kullanan bir kenar yönetimi, kazanma alışkanlığını birkaç yıl içinde öğrenmeye başlamış olan bir yönetim olsaydı ? Ve bunların doğrultusunda, 'başarılı' olabilme fırsatı kendisine daha fazla tanınabilseydi ? Son olarak : Avrupa'ya adım attığı 2006'dan beri başarıdan başarıya koşan bir oyuncu neden sadece bu iki sene başarılı olamadı diye bir sormak gerekmez mi ?

  

Büyük Maç Kazanamıyor mu Demiştik ?

Türk basketbol tarihinde çok genç yaşlardan beri hizmet etmeye başlayarak bugün 44 yaşında olmasına rağmen kendini unutulmaz karakterler arasına koyduran Oktay Mahmuti, hemen hemen tüm çevreler tarafından gördüğü saygının yanında Galatasaray taraftarları gözünde şimdiden 2. 'İmparator' ismiyle anılan hoca olarak anılmaya başladı. Son olarak Fenerbahçe Ülker maçında tribünlerden sahaya gelen yabancı maddelere karşı yıllardır hiç bir faydası olmayan resmi anonslardan iki tanesini Yalçın Dümer okurken mikrofonu elinden alarak tribünleri kendi sesiyle uyarması Türk spor tarihinde eşine az rastlanacak ve bir milat sayılabilecek bir olaydı diyebiliriz. Kısacası sadece saha içine yansıttıkları değil saha dışında yaptığı doğru hareketler ve karşısında olsun olmasın herkese karşı duyduğu samimiyetle beraber 'keşke bir tane değil birkaç tane olsa Türkiye kazanır' denilecek cinsten bir kişilik kendisi.

Neyse bu kadar ekstra yorumdan sonra teknik açıdan önemli olan konuya gelebiliriz. Geçen sezon başladığı önemli yapılanma hamlesinin meyvesini beklenmeyen şekilde ilk yılda almaya başlayan Galatasaray'da bu sezonun daha da iyi olacağı gün gibi aşikardı zaten. Sezonu erken açan takımın Euroleague yapması, Cumhurbaşkanlığı Kupası zaferi derken gümbür gümbür gelen bir Galatasaray bekliyordu herkes sezon ortasında da. Ancak bu iki önemli zaferden sonra takım biraz durağanlaştı ve bozuk sesler yavaş yavaş ortaya çıkmaya başladı. Avrupa'da hedef maçlar olarak belirlenen Prokom ve Olimpija maçlarından firesiz ayrılınması ancak çok yaklaşılan Kazan, Barcelona ve Siena zaferlerinin yanısıra ligde alınan Anadolu Efes, Beşiktaş Milangaz ve Fenerbahçe Ülker mağlubiyetleri ile birlikte takımın büyük maçlar için halen yeterli tecrübe veya dirence sahip olmadığı konusunda görüşler ortaya atıldı. İşin ilginci bu noktada takımın bu mağlubiyetler dışında yenilgisiz şekilde yoluna devam etmesiydi. Sonuç olarak Top 16'nın ilk maçındaki Efes ve Türkiye Kupası'nda alınan Beşiktaş mağlubiyeti ile bu görüş daha sesli biçimde söylenmeye başladı. Galatasaray ve Oktay Mahmuti 'büyük' maçları kazanmakta halen yeteri kadar başarılı değil miydi ?

İşte ne olduysa o dönemden sonra oldu. Aslında ilk ayağını Türkiye Kupası öncesi alınan tarihi Olympiacos galibiyeti olarak görebileceğimiz seriyle birlikte sırayla CSKA, Anadolu Efes (2 kez), Banvit deplasmanı, Beşiktaş Milangaz ve son olarak Fenerbahçe Ülker galibiyetleri Galatasaray hanesine yazıldı. Euroleague'de son maçta çeyrek finalin kapısından dönen takım ligde de sadece Antalya BŞB karşısında inanılmaz şutlar ile bir maç kaybetmişti, ta ki bu akşam Mersin BŞB maçında 2 uzatmalı maça kadar. Sonuç olarak sezonu erken açmanın da etkisiyle sezon ortasında hafif bir duraksama dönemine giren ve bunu atlattıktan sonra önüne geleni devirerek liderliğe yükselen bu takımın şampiyonluk yolunda en büyük favori olduğu bir çok çevre tarafından onaylanmakta. Ve artık kimsenin 'Büyük maçları kazanamıyorlar' veya 'Tecrübesizler' deme hakkı ve lüksü de kalmadı. En azından Türkiye sınırları içerisinde...

Foto : Sporx.com

Tarihi Fırsat...

Öyle bir takım düşünün ki,grubunda oynadığı ilk 7 maç sonunda takım olarak ortalama attığı sayı olan 79'un 42'sini atan 3 oyuncusundan yoksun gelmiş İstanbul'a.Öyle ki bu 3 oyuncu takımın en önemli isimleri ve bir tanesi ki takımın lideri ve bir numaralı hücum opsiyonu konumunda.Ve karşısında öyle bir takım düşünün ki hiçbir sakatı,eksiği bulunmayan,hücumunu ve savunmasını tamamen rotasyon içinde ve dengeli bir biçimde yapan ve futbol takımının derbi zaferiyle beraber tribünde 12 bin taraftarını coşkulu bir şekilde arkasına alacak olan bir takım.

Bu takım ilk kez katıldığı Euroleague sahnesinde Top 16'ya 1 maç uzakta olan ve bu sahnede varlığını kanıtlamak istercesine Barcelona'yı elinden kaçıran ve grubun diğer büyük takımını eksikleriyle beraber gözüne kestirip hedefine alan Galatasaray Medical Park tabi ki de.Galatasaray için bu akşamki Siena maçı kağıt üzerinde hedef maç olmamakla birlikte artık bu kategörinin içine girmiştir diyebiliriz,girmiş olmalı da zaten.Bahsettiğim üzere 1 maç önce Kaukenas ve Lavrinovic'i uzun süreli kaybeden İtalyan ekibinde bu hafta İstanbul'a takımın en büyük yıldızı konumundaki Bo McCalebb de getirilmedi.Kaba bir hesapla takımın hücum opsiyonunun yarı performansta olacağını söylemek yanlış olmaz.Pota altında Andersen'e alınacak özel önlemle birlikte takım savunmasını normal bir şekilde uygulatmayı başaran Oktay Mahmuti'nin karşısına başka ekstra bir başağrısının da çıkmayacağını düşünmekteyim.

Ancak önemli nokta ve ihtiyaç olan bu maçın bu şartlar doğrultusunda hedef maç olarak görülmesi ve sonuna kadar kazanmak için ortaya çıkan bir takım.Dün akşamki derbi zaferi ile birlikte salonu dolduracağı kesin olan ve coşkunun normalin 2 katı fazla olacağı belli olan bir tribün önünde Galatasaray'ın Barcelona maçında elinden kaçırıp da tam olarak yollayamadığı mesajı bu akşam tamamlayıp ilgili makamlara teslim edeceğine inanıyorum.

Hesaplamalar Başlasın !

TA Euroleague'de normal sezonun 3 haftasına girmemizle birlikte, üst düzey çekişmenin ve rekabetin ürünü olarak halen gruplarda durumlar karışık durumda.Bununla beraber 3 temsilicimizden de Top 16'yı halen garantiliyen olmasa da üst basamaklardan Top 16'da bir "Triple-Double" yapma ihtimalimiz de çok yüksek.Kısaca rekabetin en üst düzeyde yaşandığı A grubundan başlayarak yüksek ihtimalleri sıralayalım.

A Grubu-(Kazan Kaynıyor)

Kuralar çekildiğinde Fenerbahçe Ülker için kolay bir grup olarak gözüken A grubu 7.hafta itibariyle herkesin herkesi yenmeye aday olduğu değil, halihazırda yendiği bir grup olarak karşımıza çıktı.Gerçekçi bir örnek vermek gerekirse Fenerbahçe şu anda grupta lider durumda fakat sonuncu Nancy ile arasında bir galibiyet fark bulunmakta.Toplam oynanan 21 maçta sadece 3 kez deplasman takımı galibiyet elde etti.Açıkcası bu duruma göre de 3 hafta öncesinden sıralama hesabı yapmak çok ama çok zor temsilcimiz için.Ancak son 3 maçından ikisini deplasmanda oynayacak Fenerbahçe için içerideki Bilbao maçını kazanmak hayati önem taşıyor.Bununla beraber oynayacağı 2 deplasman maçından birini kazanması da grupta üst sıraya taşır temsilcimizi.Bu iki maçtan da Batum'un gidişiyle potansiyeli bir anda belki de yarıya inen Nancy'ye karşı olanı bence daha kolay olacak gibi.Eğer bu maçı alabilirsek Nancy'i her halde altımıza almış olacağız ve Sinan Erdem'de bir Bilbao galibiyeti grup liderliği yolunda çok önemli hale gelmiş olacak.Olympiacos'dan sayı avantajını alan temsilcimiz Nancy ve Bilbao'yu yenerse orada da avantajı eline alacak.İki maçta da yenildiğimiz formsuz Caja Laboral'in bu hafta oynayacağı Olympiacos maçından bir mağlubiyet alması, dezavantajlı olduğumuz bu eşleşmede de FB'ye üste çıkma şansı verecek.Benim tahminim Eğer haftaya Nancy ve bir sonraki maçta Bilbao maçlarını galibiyetle tamamlayan Fenerbahçe Ülker, Cantu'ya yenilse dahi ilk 2'de kendine yer bulur.Zira Cantu'nun önünde zorlu Olympiacos ve Bilbao deplasmanları var.Evsahibi avantajını kullanabilen bir Olympiacos da Fenerbahçe'yi lider yaparak 2.sırada kendine yer bulabilir.

C Grubu-(Para Saadet Getirmedi)

A grubunun aksine kuralar çekildiğinde en çekişmeli ve güçlü grup olarak görülmüştü A grubu.Öyle ki son finalist ve 4. takımlar Maccabi ve Real Madrid,yaz dönemini büyük transfer hamleleri ile geçiren Anadolu Efes ve yeni koçu ve büyük yıldızları ile final-four adayı haline gelen Milano aynı gruptaydı.Bu grupta pek de fazla yıldızı olmayan Partizan'ın 3.torbadan girmesi de şans olarak görülmüştü.Ancak ilk hafta herşeyin normal gittiği düşünülen düzen 2.haftadan sonra bozuluverdi.Milano'nun çöküşü,Efes'in süpriz mağlubiyetleri ve en önemlisi Partizan'ın Efes dışında evinde maç vermemesi ile potaya girmesi grubu tepetaklak etti diyebiliriz.Bu 5 takımın dışında kalan zayıf halka Spirou Basket ise her maç zorladığı sürpriz galibiyet hakkını bir tek Efes'e karşı kullanabildi bu zamana kadar.Ancak o galibiyet maalesef Efes'in bir sıra aşağıda grubu tamamlamasına sebep olacak gibi.Kağıt üzerinde bakıldığında o maça da rehavetten kaynaklanan bir mağlubiyet olarak düşünülürse Efes'in pek de kötü bir durumu yok gibi gözüküyor.Zira Real'e deplasmanda yenilebilir,Maccabi'ye evinizde başabaş bir maç sonunda kaybedebilirsiniz, flaş ekip Partizan'ı ve bol yıldızlı Milano'yu iki kere, içeride de Real Madrid'i yendiğinizde duruma göre 2 ya da 3.sıra sizin için hazırdır.Ancak durum o kadar da parlak değil maalesef.Bunu anlamak için 20 sayı farkla kaybedilen Real maçı ve içeride başabaş gibi gözüken ama 40 dk daha oynansa kazanmanın zor gözüktüğü Maccabi maçlarına bakmak yeterli gözüküyor.Kağıt üzerinde bu kadrolarla başabaş gözüken temsilcimizin halen hücumda çeşitlilik sorunu başta olma üzere bu iki takım kadar yüksek mücadeleye hazır olmadığını söyleyebiliriz.Neyse ki bu tarz bir yapıda olan Milano'nun daha beter bir durumda olduğunu söyleyebiliriz.Uzatmadan özetlersek, Efes hafta içi Milano'yu yendiği taktirde Top 16'yı garantileyecek.Ancak bu yeterli bir başarı olmamalı Efes için.Çünkü iki kere yenmemize karşın içeride Maccabi'yi ve Real Madrid'i yenen,Milano ve Spirou'ya karşı da 2'de 2 yapması muhtemel Partizan'ı geçmek için bu galibiyet yeterli olmayacak.Efes'in bu galibiyetten sonra 2.veya 1.olabilmesi için olması gerekenler biraz mucizevi gibi, zira deplasmanda yeneceğimiz Maccabi'nin Spiriou'ya yenilmesi, ya da 3 takımın da 7 galibiyette kalması ile Efes'in Real'i içeride 20'den fazla farkla yenmesi...Kısacası en gerçekçi ve iyimser beklentinin bu hafta Milano galibiyeti, son maçta İstanbul'da Rudy'siz ve Ibaka'sız Real Madrid'e karşı alınacak sağlam bir galibiyetle 3.sıranın garantilenmesi ve Top 16'ya girerken moral ve rakiplere verilecek bir msj elde edilmesi olmalıdır.

D Grubu-(Tarih'e Az Kaldı)

Belki de kuralar çekildiğinde yapılacak yorumları tamamen boşa çıkartan bir durum oldu Galatasaray Medical Park'ın gruplara kalması.Çünkü bu durumla birlikte bu gruba gelecek olan Spirou Charleroi C grubuna gitti ve Galatasaray bu gruba geldi.Ve belki de Top 16 hayalleri olan Union Olimpija ve Prokom için kısmetlerin kapanması haline geldi bu olay.Gerçi bir hafta önce Abdi İpekçi'de tarihi fırsatın kaçma ihtimali çoğalacak gibiydi, ancak GS muhteşem bir geri dönüşle bu ihtimali daha da güçlendirerek Prokom'u safdışı bıraktı.Diğer takımlar Barcelona ve Siena hakkında söylenecek pek birşey yok.2.hafta oynanan maçta Uniks'i elimizden kaçırmasaydık 3.lük için bizim de sözümüz olacaktı ancak şu anda tek hedef 2 hafta sonra yıldızlarını da kaybetmiş Union Olimpija'yı yenerek Top 16'yı garantilemek.Formsuz Montepaschi'yi Abdi İpekçi'de eli boş göndermek de düşük bir ihtimal değil, öyle görülmemeli de.Buradan alınacak bir galibiyet Uniks'e bir kıyak olacak ancak sezon başından beri tarih üstüne tarih yazan Galatasaray için Barcelona maçında yaklaşılan yeni bir tarih sayfası anlamına gelebilir.Top 16 için de son sıra takımlığından daha fazlasını ifade ettiklerini göstermek açısından iyi bir mesaj olacaktır bu maç.Kısa tutmak gerekirse Siena ve Olimpija galibiyetleri ile birlikte Barcelona'ya yapılacak bir ziyaretin sadece Olimpija galibiyeti ihtimalinden pek de farklı olmadığını düşünmekteyim.Aksi bir sonuçta 9 sayılık avantajın da cepte olduğunu ve bu sonucun muhtemelen pek bir matematiksel sonuç değiştirmeyeceği kanısındayım.

Bizimkilere Ne Olacak ?

NBA'de lokavt sürecinin sonuna gelinirken bazı oyuncular bavullarını toplamaya başladı, bazıları ise resmi çağrı gelmeden maçlara çıkmaya devam edeceklerini duyurdular.Bu süreçte lokavt piyasasından oyuncuları kadrolarında bulunduran Türk takımları için kadrolar nasıl etkilenecek isterseniz bir bakalım:

-Beşiktaş Milangaz

Lokavt döneminde Avrupa'ya gelen NBA oyuncularından en büyük sükseyi yaparak en başarılısını kadrosuna katan Beşiktaş Milangaz'ın durumu haliyle çok karışık.Bütün yaz dönemini Deron Williams haberleriyle dolduran ve kadrosundaki Ogilvy,Chatman,Serkan Erdoğan gibi oyuncuları kaybeden takımda başantrenör Ergin Ataman ve ekibinin kumarı başarıyla devam ederken süpriz bir şekilde son bulmuş gözüküyor.Lokavtın bitimiyle geri dönecek oyuncular D-Will ve Semih Erden dışındaki kadronun şu anda BBL için de pek yeterli olmadığını görüyoruz.Sezon başında Pivot mevkiine alınması planlanan Petravicius'un sakatlığıyla bu transferden vazgeçilmesi ile şu anda takımda Pivot mevkiinde oynayacak Ersin Dağlı ve Adem Ören bulunmakta.Power Forward pozisyonunda Zoran Erceg başarılı olarak gözüküyor ve arkasında Barış Hersek var.Ergin Ataman son açıklamasında Pivot arayışlarına Avrupa pazarında başladıklarını ve Avrupa kariyerli olan yerli veya yabancı bir uzun almak istediklerini belirtti.3 Numarada sezonun belki de diğer yıldızı Marcelus Kemp oynamakta fakat onun da asıl pozisyonunun 2 olduğunu söylemek gerekir.Burada kaptan David Hawkins'in dakikaları artacaktır ve takımın gerçek liderliğine soyunacaktır diye düşünmekteyim.Yine Ergin Ataman'ın D-Will'in oynadığı tarzda 1-2 oynayabilen bir combo-guard arayışında olduklarını söylemesi üzerine böyle bir transferde Kemp'in 3 numarada sabitleneceğini tahmin ediyorum.Zira 1 numarada Can Akın-Mehmet Yağmur ikilisi zaten böyle bir durum için hazır tutulmaktaydı.Belki de bir sevindirci nokta olarak bu dönemde pek ortada gözükmeyen Serhat Çetin'in artık oynamaya başlaması görülebilir.Yarınki Leiden maçında fazla süre alması muhtemel kadroya bakacak olursak:

C -Ersin Dağlı-Adem Ören

PF-Zoran Erceg-Barış Hersek

SF-Marcelus Kemp

SG-Dawid Hawkins-Serhat Çetin

PG-Can Akın-Mehmet Yağmur

Bu kadroda zaten sezon başından beri 30+ dk.süre almaya alışmış Can-Kemp-Erceg üçlüsüne Ersin ve Hawkins'in de katılacağını söylemek yanlış olmaz.Şu tabloya bakılırsa acil ihtiyacın Guarddan ziyade bir Pivot olduğunu da eklemek gerekir.

-Türk Telekom

Sezona büyük bir transfer hamlesiyle başlayan ve Kambala-Wright(Karadeniz)-Jasaitis-Muratcan-Washington ilk beşini bir araya getiren Telekom bunlara ek olarak lokavt dönemi süresince anlaştığı Mehmet Okur'u eklemişti.Mehmet de ilk maçlar mental olarak pek hazır olmasa da sakatlığının etkilerinden kurtuldukça kafa olarak da takıma uyum sağladı ve bu sınırlı dönemde iyi katkı verdi.Aslında bu transferin TT'den fazla Memo'ya yaradığını söylemek gerekir.Çünkü geçen sezonu tamamen boş geçmesine sebep olan sakatlığından kurtularak NBA kampına ısınmış ve hazır şekilde gitme fırsatını buldu.Memo'nun gidişiyle sezon zirvesini FB maçında yapan Kambala'ya daha çok iş düşecek.Bir diğer pota altı yıldızı Ali Karadeniz hakkında pek söylenecek birşey yok zaten çünkü kendisi kendine has "soft-touch" oyunuyla her maç 20 sayısını bulabiliyor.İlk 5'ine karşılık Bekir ve Nedim Yücel dışında tecrübeli bir bench katkısı alamayan Telekom için yeni dönemde bir pota altı transferi görebiliriz.Eğer bu gerçekleşmezse ortaya çıkacak durum tecrübeli oyuncuların sürelerinin artması olacaktır ve hızlı basketbol oynayan takım için sıkıntı yaratabilir.Buna bağlı olarak da D-Wash'ın arkasındaki Uğur Öğüt başta olmak üzere Kaan Özay ve Gökhan Karabıyık gibi genç oyuncular için bu sezon çok büyük bir şans olabilir. 

-Fenerbahçe Ülker

Zaten sezon başında takım kurulurken bizzat koçun ağzından söylenen lokavt oyuncularıyla ilgilenmeme durumu gelişmeler üzerine FB için de bir arayış ihtiyacına evrildi.Ancak FB akıllıca bir hamle ile sadece geçici bir transfer yapmaya karar vererek Thabo Sefolosha ile 3 aylığına anlaştı.Bu transferin de yaklaşık 1 ay sonra sahalara dönecek olan Marko Tomas'ın yerine oldğu söylendi.İlk bakışta çok akıllıca gözüken hamleyi ilginç şekilde Sefolosha'nın gelir gelmez takıma uyumu ve inanılmaz ekstra katkısı bozdu diyebiliriz.zira böylesine bir katkıyı yöneticiler bile beklemiyorlardı.Savunmasıyla öne çıkan Sefolosha EL'de yaklaşık 12 sayı 6 rebound 2,5 top çalma ile oynadı ve Marko Tomas'ın dönüşünde verebileceği katkıyı fazlasıyla vermiş oldu.Thabo'nun gidişi sağlıklı bir Tomas'ın dönüşüyle maddi olarak dengelenebilir ancak bu gidişin psikolojik bir etkisi olacağı da kesin gibi gözüküyor.

-Anadolu Efes

Sezon başında Ersan İlyasova ile anlaşan Efes'te halen en büyük umut Ersan'ın son yılı kalan kontratını feshettirerek sezonun geri kalanını da Efes'te geçirmesi.Hücumda ve savunmada verdiği büyük katkı ile birlikte kendisinin de sezonu burada geçirmek istediğini söylemesi sonucu bu durum önümüzdeki günlerde netlik kazanacak.Kulübüyle anlaşamaz ve ABD'ye geri dönmek zorunda kalırsa ise Efes'in 4 numarada ve takım sertliği konusunda eksiklik yaşayacağı muhakkak.Bu pozisyonun gerçek sahibi Kerem Gönlüm'ün de dönüşünün Şubat'ı bulacak olması ve ilerleyen yaşı ile birlikte BBL için de bir Türk oyuncunun rotasyondan eksilmesi bu kulvarda da Efes'i sıkıntıya sokacaktır.Bu cephedeki durumu açıkcası zaman gösterecek.

-Galatasaray Medical Park

Takımdaki eksik olan tek bölge'ye Zaza Pachulia takviyesini yapan GS'de tam Zaza takıma alıştı ve verim vermeye başladı derken lokavtın bitişi talihsiz bir durum oldu açıkcası.Özellikle son Prokom maçında zaferin mimarlarından olan ve seyirci ile de özel bir bağ kuran Zaza resmi bir çağrı gelmeden gitmeyeceğini açıklasa da önümüzdeki Uniks Kazan maçı bu formayla bu sezonki son maçı gibi gözüküyor.Takımdaki eksik parçanın tekrar gidişiyle yine Furkan'ı 5'de kullancak olan Oktay Mahmuti bu noktaya Zaza'sız geldiklerini söyleyerek yeni transfer yerine Tofaş'a kiralık giden Sertaç Şanlı'yı geri çağırdıklarını belirtti.Top 16 hedefine büyük olçüde yaklaşan takımda bu gidişi eksi olarak değil de eldeki artının silinmesi olarak görebiliriz.

Avrupada Çarşamba Mesaisi - 16.11.2011

Dün akşam takımlarımızın Avrupa mesaisinde 3 takımımız sahne aldı.Günün ilk maçında Fenerbahçe Caferağa'da konuk ettiği Rus rakibi Nadezha'yı 84-72 mağlup ederek 5'te 5 yaptı.İlk yarıda başabaş geçen mücadelede 3.periyotta gelen 26-4'lük seri ve Matovic'in skorer oyunu temsilcimize galibiyeti getirdi.Bu arada aynı anda erkekler maçı varken salonda etkili bir tribün olmasını sağlayan Fenerbahçe taraftarlarına da ayrı bir teşekkür gerekir.

Kadınlar Euroleague'de diğer temsilcimiz Galatasaray MP de deplasmanda Bourges'i 66-65 mağlup ederek 6'da 6 yaptı.Uzun süre geride götürdüğü maçı son hücümda Tina Charles'in attığı sayı ile kazanan temsilcimizde Charles 25 sayı 18 rebound ile maça damgasını vurdu.Grubun finali niteliği taşıyacak olan Ros Casares maçı öncesi morallerin korunması açısından çok önemli bir gaiibiyet oldu bu maç.

Turkish Airlines Euroleague A grubunda Fenerbahçe Ülker zorlu maç sonunda Cantu'yu 85-83 mağlup etti.Geçen seneki taraftar desteğini henüz sağlayamayan Fenerbahçe'de ilk periyot sıkıntılı geçse de bundan sonra istenen savunma arzusu ve mücadelenin geri geldiğini görmek de sevindiriciydi bizler adına.Bu mücadelenin ve Anonsör Mustafa Özben'in de üstün çabası ile taraftar da maça ortak oldu ve 3.çeyrekte üstünlüğü ele aldı Fenerbahçe.Euroleague'nin gelmiş geçmiş en çok üç sayı isabetine sahip oyuncusu Basile'nin 10'da 2 attığı (biri son saniyede orta sahadan olmak üzere) Cantu karşısında özellikle son periyotta Shaq'vari bir performansla savunmacılarını bir bir oyundan aldıran Oğuz'un sayıları ve maç öncesi oynaması kesin olmayan Ömer'in hasta hasta verdiği büyük katkı çok öenmliydi.Ayrıca Vidmar,Sefolosha ve Emir'in dün akşam göze batan diğer oyuncular oldğunu söylemek gerekir.

Ancak yine maç sonunda yıllardır NBA'de kullanılmasına karşın Avrupa'da savunmaya duyulan güven neticesinde başvurulmayan "3sayı öndeyken son savunmada faul yapma" stratejisinin neden halen kullanılmadığını bizzat merak etmekteyim.Öyle ki özellikle Avrupa'da son hücumda üçlükle maçın uzadığı anlar çok olmasına karşın serbest atışın ikincisini kaçırıp rebound'u alarak bir basketle maçın uzadığını çok nadir görmüşümdür.Neticade yine son savunmada 73-70'ken Spahija savunmayı tercih ederek dipten bir üçlükle maçın uzamasına engel olamadı.Ama yine de sezona kötü başlayan Fenerbahçe'nin bu 3 galibiyetlik serisi en azından grup 2.liği konusunda avantajını yitirmemesini sağladı.Tabi kaybedilen 2 maça da yanmamak elde değil grubun şu halinde.

TA Euroleague'de Dün gecenin süpriz sonucu da yine A grubundan çıktı ve Caja Laboral evinde Bilbao'ya 84-89 mağlup oldu.Maçın başından itibaren üstülüğü sağlayan Bilbao'da tecrübeli oyuncuların oyuna etkisi ve Vasiliadis'in skorer oyunu son çeyreğe kadar böyle gitse de Caja Laboral Teletovic ve Prigioni ile son çeyrekte öne geçmeyi başardı.Ancak son 4 dakikada gelen 10-0'lık Bilbao serisi maçı tekrar belki de hak eden tarafa getirmiş oldu.Bu sonuçla Fenerbahçe Ülker'in grubu tüm takımların en fazla eşit şansla dağıldığı grup olmaya devam etti.

Gecenin diğer sonuçları ise şöyle:



Olympiacos :91-78: Nancy

KK Zagreb  :80-78: Zalgiris

CSKA Moscow:77-66: Unicaja

Foto:Fenerbahçe.Org