Yunandan Dost...Tabi ki Olur!

İnsanlık tarihi boyunca her daim acının, gözyaşının ve maalesef ölümlerin eksik olmadığı bölgemizde son dönemlerde yaşanan olaylar biliyoruz ki dünyanın da kayıtsız kalamayacağı hale gelmeye başladı. Bunda bu tarz acı olayların bölgemiz dışında da yaşanmasının etkisi muhakkak var ancak en azından bizlerin kendi üzerimize düşen ve yakışan davranış olarak masum insanların öldüğü her olayda ayrım yapmadan tepki göstermeyi ve dayanışma içinde olmayı maalesef biraz daha fazla öğrenmemiz ve hazmetmemiz gerekiyor. Bunun son örneklerini yine maalesef yaşanan Ankara ve Paris katliamlarında gördük ve dünya kamuoyunda “masum insanların ölümüne dahi saygı göstermeyen” insanlar olarak belirtilmekten kurtulamadık. Neyse ki bu noktada kendi ülkemizin insanlarını ayırt etmemeye dikkat ediyoruz. (!)

Geçtiğimiz haftada tüm dünyada ve özellikle avrupada tüm spor, sanat, siyaset, kültür organizasyonlarında bu alçak saldırılar anılırken çoğu zaman yaptıkları aşırı milliyetçi eylemler nedeniyle eleştirdiğimiz Yunan taraftarlar o hafta Euroleague’de oynanan Panathinaikos – Kuban maçında sadece bize değil; bundan öncesine kadar bu konuya yeteri kadar hassasiyet göstermeyen avrupa ve dünya kamuoyuna da anlamlı bir ders vermiş oldular. Umarız biz de bu tarz konularda payımıza düşen dersi alıp kötü değil, iyi örnek gösterilen bir millet haline geliriz. 

Euroleague'de Undersized Uzun Modası

Son yıllarda Euroleague'de patlayan undersized (pozisyonuna göre kısa boylu) oyuncu modası bu yazıyı kaleme almamızda etkili oldu. Bu furyanın en önemli örneklerden biri olan son iki yılın şampiyonu Olympiakos'un "uzunu" şu anda da CSKA forması giyen Kyle Hines. Hines şampiyon olan Olympiakos kadrolarının en önemli oyuncularındandı ve nitekim bu başarısının karşılığını yine Euroleague'in en önemli ekiplerinden CSKA ile anlaşmasıyla almış oldu. Burada dikkat edilmesi gereken nokta ise pivot olarak oynayan Hines'ın boyunun sadece 1.98 olması. Peki undersized uzun oyuncuların belki de şu an en başarılısı olarak gözüken Hines tek örnek mi? Tabii ki hayır. Panathinaikos'tan Stephane Lasme, Milano'dan Samardo Samuels ve Gani Lawal, Maccabi'den Shawn James ve Alex Tyus, Galatasaray'dan Pops Mensah-Bonsu, Kuban'dan Derrick Brown ve Richard Hendrix, Olympiakos'tan Cedric Simmons ve Bryant Dunston, Real Madrid'den Marcus Slaughter aklımıza bir çırpıda gelen boyları ortalama 2.05 olan ve uzun pozisyonunda oynayan isimler. Ancak hepsinin belki de ortak özellikleri atletik ve iyi sıçrayan oyuncular olmaları. Özellikle nitelikli uzun kalitesinin daima daha yüksek olduğu NBA arenasında 5 numara olarak kendilerine yer bulamayan, bunun yanında yeterli derecede şut yetenekleri olmadığı için 4 numara olarak da tercih edilmeyen bu oyuncuları her Euroleague haftasında ilk 10 pozisyonun içerisinde yapıtıkları alley-oop'larla veya sert bloklarla kısacası havalarda hoplayıp zıplarken rahatlıkla görebiliyoruz. Bu furyanın ön plana çıkması sadece birkaç yıl önceye dayansa da yaklaşık 10 yıldır Avrupa basketbolunu domine etmiş ve belki de bu akımın öncüsü olmuş isim olan Mike Batiste'i öncelikli olarak anmak gerekir.

Bu tip oyuncuların yeni dönemde daha çok tercih edilmelerinin sebebine bakacak olursak da özellikle takım savunmaları ve hızlı hücumun daha fazla ön plana çıkmaya başladığı Euroleague'de eski tip ağır ayaklı pivot tiplerinin kaybolmaya başlaması ve artık pek fazla saygıdeğer olmamaya başlamasını düşünebiliriz. Kimbilir belki de bu oyuncuların başarıları sırf fizikleri ve yıllardır beklediğimiz ancak ortaya çıkmak bilmeyen potansiyelleri için milyonlarca dolar paralar ödenen oyunculara ve onlara bu sabrı gösteren yöneticilere bir ders olur.

Final - Four 2012 : Panathinaikos

Son şampiyon İstanbul’a ünvanını korumak için geliyor. Toplam 6 Eurolegue şampiyonluğu bulunan Yunan devi , son beş yılda üç kez Avrupa şampiyonluğu kazanarak  ne kadar önemli bir basketbol ekolünü temsil ettiğini ispatladı. Panathinaikos bu yıl Eurolegue’in ilk turunu CSKA’nın ardından ikinci sırada bitirdikten sonra ikinci turda Fenerbahçe Ülker’le aynı grupta yer aldı ve başlarda zorlansa da tecrübesi ile bu grubu da (lider olarak) geçmeyi başardı. Geçen senenin Eurolegue finalisti iki takımın karşı karşıya geldiği son sekiz eşleşmesinde ise rakipleri  İsrail temsilcisi Maccabi idi. Tam bir basketbol şöleni ve coaching savaşı şeklinde geçen beş maç sonrası Yunan temsilcisi turu 3-2 ile geçti ve 2000’li yıllarda gelenek haline geldiği üzere final-four sahnesindeki yerini aldı. Yıllardır birçok önemli skorer guard ve oyun kurucular ile (Bodiroga, Lakovic, Spanoulis vs.)Avrupa’nın en iyi kısa rotasyonuna sahip takımlarından biri olan Panathinaikos’un  son yıllarda liderliğini Yunan milli takımını bıraktığını açıklayan (2011 final-four MVP’si) yıldız guard Dimitrios Diamantidis üstleniyor. Ayrıca Nick Calathes, Romain Sato, Kaimakoglou, Perperoglou, Jasikevicius ve Tsartsaris gibi başka önemli yeteneklere ve hücum silahlarına da sahipler.

Yine de şunu söylemek yanlış olmaz; yoncaları özellikle son iki yıldır farklı kılan, Diamantidis ve Calathes’in yönlendirdiği pota altı silahları. Amerikalı Mike Batiste Avrupa basketbolunun en istikrarlı uzunlarından birisi. Hem 5 numara için kısalarla uyumu mükemmel ve çok ideal bir pick&roll hücumcusu hem de savunmada pota altını karartan müthiş bir blok, box-out ve ribaund uzmanı. Obradoviç’in ellerinde inanılmaz bir gelişim gösteren Vougioukas sıradan bir uzun görünümünde iken kısa zamanda bir yıldız adayı haline geldi ve Pana pota altı gücüne önemli bir katkı yaptı. Henüz beklenen verimi veremeyen ama kritik maçlarda devreye girmeye başlayan Yugoslav kökenli Avustralya pasaportlu yıldız Alex Maric’i de ekleyince pota altı gücünü anlatmış oluruz sanırım.

Son olarak coach Zelijko Obradoviç’ten bahsetmemek olmaz. Panathinaikos dışında Partizan’a, J.Badalona’ya, Real Madrid’e Euroleague şampiyonlukları kazandırmış (toplam 8 Eurolegue şampiyonluğu), Yugoslavya milli takımına Dünya, Avrupa ve Olimpiyat madalyaları kazandırmış Sırp koçun kariyeri saymakla bitmez. Avrupa basketbolundaki en iyi koçlardan biri olan ve bireysel anlamda en çok şampiyonluğa sahip koç olan Obradoviç için İstanbul’un da önemli bir yer olduğunu söyleyebiliriz. 1992 yılında yine burada yapılan Final-Four organizasyonunu ilk koçluk yılında Partizan ile beraber kazanmıştı. Geçen sene de Barcelona  ile oynanan son sekiz maçlarında taktik becerisinin nelere kadir olduğunu tüm Avrupa’ya göstemiş ve herkesin takdirini bir kez daha kazanmıştı büyük koç.  Şimdi İstanbul’da karşılarında kupanın net favorisi CSKA var, ancak Rusların sürekli buralarda oynamaya alışkın Yunan takımına ve tek maçlı oyunlar için her zaman akıl almaz taktik planları olan koç Obradoviç’e karşı çok dikkatli olmaları gerekiyor.

Final - Four 2012 : Barcelona Regal

Son yıllarda ‘’yüzyılın takımı’’ denilen futbol takımından aşağı kalmayan bir basketbol takımına sahip olan Barcelona, Regal sponsorluğundaki organizasyonu ile son yıllarda hep zirvede yer aldı. 2009-2010 sezonunda Paris'te Olympiakos karşısında tarihlerinin ikinci Euroleague şampiyonluklarına ulaştıklarında futbol takımının bir yıl önce Avrupa’da elde ettiği başarıya ulaşmış Katalanların gururu bir takım vardı sahada. MVP guard Navarro’nun önderliğinde oynadıkları basketboldan herkes övgü ile bahsediyordu. Bir sene sonra evlerinde oynanacak Final-Four öncesi Euroleague’e daha güçlü bir kadro ile ve kesin favori olarak katıldılar. Sonuç tam bir hayal kırıklığı idi. Barcelona, son sekizde kurt hoca Obradoviç’in yönetimindeki Panathinaikos’a elenerek evindeki final-four’a katılamadı. Biri şampiyonluk, diğeri ise büyük bir hayal kırıklığı ile geçen son iki sezonun ardından Barcelona Regal daha dengeli bir kadro kurdu. Roger Grimau, Jaka Lakovic ve Ricky Rubio gönderilerek; Caja Laboral’den Marcelinho Huertas, Maccabi Tel-Aviv’den Chuck Eidson ve Gran Canaria’dan CJ Wallace transfer edildi. Guard ve forvet pozisyonlarında bir sezon önce göze batan uyumsuzluk giderildi. Eurolegue sezonuna da iyi başladılar. İk turu 10 maçın 9’unu kazanarak geçtiler. İkinci tur performansı ise daha da etkileyiciydi: 6’da 6 galibiyet. Üstelik bunu sayı-ribaund-asist sıralamasında hiçbir oyuncuları ilk beşe girememesine rağmen başardılar. Bu da Barcelona’nın ne kadar dengeli bir takım haline geldiğinin en önemli göstergesiydi. 

Son sekizde fazla zorlanmadan Rus Unics Kazan’ı 3-0 ile geçtiler ve adlarını final-four’a yazdırdılar. Her ne kadar coach Xavier Pascual’ın yetersiz olduğu ve bazı sıkışan maçlarda takımın fazlasıyla Navarro’nun eline baktığı söylenmeye devam etse de Barcelona, CSKA ile birlikte Final-Four'un favorisi konumunda. Yarı finalde 'underdog' olarak buraya gelen Olympiakos ile karşılaşacaklar ve olası yenilmeleri durumunda yine muhtemelen tüm gözler 'coaching farkı' konusuna yönelecek.  

Final - Four 2012 : CSKA Moskova

Final - Four'a geçilen 1988 yılından bu yana bu organizasyonda 10 kez Final-Four oynamış ve toplamda 6 kez de şampiyon olmuş Rus devi  60’lı yılların efsanevi Bochkarev’li, Volnov’lu  Kulkov’lu kadrosuna nazire yaparcasına bu sezona inanılmaz transferlerle başladı. NBA patentli Krstic, Krilenko ve Avrupa’nın yeni yıldız guardı Teodosic transfer edilerek Khryapa, Shved, Lavrinovic, Siskauskas, Gordon, Ponkrashov, Kaun gibi müthiş isimlerin yanına eklendiler. Başlarına da Litvanya’yı Avrupa şampiyonu yapan koç Kazlauskas getirildi ve bu kadro tartışmasız Euroleague’in bir numaralı şampiyonluk adayı haline geldi. CSKA da bu beklentinin altında ezilmedi, tersine rakiplerini ezdi. İlk grubu 10’da 10 galibiyet ile geçti ve rakiplerine ortalama 14,1 sayı fark atarak adeta dosta düşmana göz dağı verdi. Özellikle Krstic-Krilenko-Kaun’la sağlanan pota altı ütünlüğü, Teodosic kumandalı  pick&roll hücumları ve Shved –Siskauskas ikilisi ile gelen isabetli dış şutlar ile maçlar çoğu kez şova dönüştü. İkinci turda da tablo değişmedi. İki Türk takımı A.Efes ve Galatasaray M.P. ile aynı gruba düşen CSKA ilk üç maçı yine güle oynaya kazandı. Ancak  dördüncü maç Türk basketbol tarihinin en unutulmaz maçlarından birine sahne oldu. G.Saray M.P. hemen hemen her  pozisyonda  kendisinden fizik ve yetenek olarak çok üstün rakibini inanılmaz bir seyirci desteği ile yenerek bu devinde yenilebileceğini ispatladı. Sonrası ise CSKA’nın yeniden toparlanması ve rakiplerini tekrar ezmesi ile geçti ve grubu açık ara birinci sırada tamamladılar. 

Son 8’de karşılaşlarına sezonun G.Saray M.P. ile  masal kahramanlığını paylaşan takımı Gescrap Bilbao çıktı. Bask bölgesinin basketboldaki temsilcisi  mütevazi kadrosu ile özellikle evinde CSKA’YA direnmesine rağmen seri 3-1 ile bitti ve CSKA herkesin beklediği gibi İstanbul biletini fazla zorlanmadan aldı. Şimdi İstanbul’da oynayacakları Panathinaikos maçını bekliyorlar ki, normal sezonda birinci turda aynı grupta yer alan iki takımın maçlarında CSKA rakibini hem içeride hem dışarıda yenmişti. Hemen herkes tarafından sezon başından beri favori gösterilen takımın bu baskıyı nasıl kaldırabileceği ve daha da çok yarı finalde Obradovic'in muhtemel tuzaklarına düşüp düşmeyeceği merak konusu.

Euroleague Final - Four 2012 İstanbul Başlıyor !

Hepimizin yıllardır beklediği ve artık gerçekleşmesini istediğimiz Euroleague Final-Four 2012 organizasyonu nihayet yarın resmi olarak İstanbul’da başlıyor. Zaten birçok resmi organizasyon günler ve haftalar öncesinden başlamıştı diyebiliriz ancak dün akşam saatlerinde takımların da İstanbul’a gelerek otellerine yerleşmeleri sonucu son aşamaya gelinmiş oldu. İsterseniz ilk başlarda yaşanan ilginç gelişmeler ile daha farklı hale gelen bu sezonun başlangıcından itibaren gelişimine bir göz atalım.

2011-2012 NBA sezonunun lokavt sebebiyle geç başlayacağının belli olması ile birlikte Avrupa basketbolunda önemli bir kan değişikliği yaşandı. Bizler için Final-Four’un İstanbul’da yapılacak olması nedeni ile zaten heyecan verici bir sezon olacağı kesindi. Üstüne üstlük Galatasaray Medical Park’ın sürpriz çıkışı ve ön elemeyi geçmesi ile ilk kez üç takımımızın Euroleague’e katılacak olması heyecanı iyice arttırmıştı. Ancak NBA’deki lokavt kararı ile birlikte beklenmedik bir şekilde NBA yıldızları Avrupa takımlarına yağmaya başlayınca, hem de sadece Avrupa menşeili olanlar değil, NBA şovunun en önemli parçaları da Euroleague sahnesine göz kırpınca, tüm dünyada gözler bu sezon Avrupa arenasında yarışacak takımlara çevrildi.  Bu yıldızlardan Deron Williams Beşiktaş Milangaz’a, Tony Parker Fransız Asvel’e, Kevin Seraphin İspanyol Caja Laboral’a, Nicolas Batum Fransız Nancy’e, Jordan Farmar İsrail’den Maccabi Tel Aviv’e gelerek lokavt bitene dek geçerli olacak sözleşmeler imzalamış ve Euroleague’in çehresini değiştirmişti. Öyle ki gelen oyuncu sayısı toplamda 20’yi geçmişti. Dönemlik sözleşme yerine kontratsız olması sebebiyle Avrupa'da bu sezonluk 'kalıcı' olmayı seçen en büyük yıldız olarak da CSKA'ya giderek takımına hedef büyülten Andrei Krilenko'yu gösterebiliriz.

Bu değişim birçoklarını mutlu etse de benim gibi Avrupa’da oynanan ‘’sofistike’’ basketbolu NBA şovlarına tercih edenler duruma şüpheyle yaklaştılar. Bazı takımlarda kısa süreliğine takımın dengesini bozabilecek bu oyunculardan uzak durdular ama NBA sezonun tamamen iptal edilmesi ihtimali nedeni ile (bu yıldızların sezon boyu kalacağı söylentisi başlayınca), ilk etapta NBA yıldızlarına mesafeli yaklaşan takımlar da benzer arayışlara girdiler. Ancak Aralık ayı sonuna doğru lokavt bitince yıldızların büyük çoğunluğu evine döndü ve Avrupa basketbolunu sevenler eski, güzel ve dengeli oyunlarına kavuştular.

Ülkemiz takımları açısından baktığımızda ise Euroleague’deki 3 takımımız ilk turu geçmeyi başarsa da özellikle Anadolu Efes yaptığı büyük yatırımların karşılığını yine alamadı ve ikinci turda Fenerbahçe Ülker ve Galatasaray Medikal Park’la beraber turnuvaya veda etti. Böylece şehrimizde yapılacak Final-Four organizasyonuna yine takım yollayamadık.  A. Efes’in devasa bütçesini yine verimli kullanamaması, F. Bahçe Ülker’in hatalı yabancı tercihleri, basit coaching hataları vs. derken yine bir sezon ahlarla vahlarla yitip gitti denebilir.  Bu konuda yazılacak çok şey var ama bunun yerine bizim başaramadığımızı başaran takımları mercek altına almak ve sizlere onların sezon hikayelerini genel hatlarıyla anlatmak istedim. İstanbul’da konuk edeceğimiz, 2012 Final-Four’una katılacak dört takımla ilgili basit yazıları sırayla paylaşacağım. Ama öncelikle son yayınlanan tanıtım videosunu izleyerek biraz daha havaya girelim.

İnsan Olan Öne Çıksın !

                 

Kevin Love'nin yine iyi oynadığı 2 gün önceki Minessota - Houston maçında karşıma çıkan bu görüntü bir anda geçen seneki Euroleague şampiyonu Panathinaikos'un oyuncusu Batiste'nin yaptığı ve sezona damga vuran olaylardan biri olan vukuatı aklıma getirdi. Damga vuran dediysek olayın hiçbir cezai yaptırımı olmadığını ve sadece vicdanlardaki muhasebelerde kaldığını da belirtmek gerekir. Bu maçta olan olay da yine maç içinde cezasız kalmış. Ancak neyse ki NBA yönetimi ULEB kadar taraflı davranmayarak Love'a 2 maç ceza vermiş. Tamam iyi oyuncularsınız, birinizin kariyeri Avrupa'da başarıyla dolmuş, birinizinki çok yeni olmasına rağmen tamamen yukarı seyretmekte ve muhtemelen daha büyük başarılarla dolacak ancak şu hareketler maalesef onca başarının yanında hiç 'İnsanca' durmuyor. Batiste olayında zaten şüphe yok ama Love'nin olayı daha yeni olduğu için izlemeyenler olayda bilinçli bir gelişim var mı yok mu dikkatlice bir baksın. Şahsen bana ayak basmadan bir an önce Scola'ya bakıyor ve hareketine devam ediyor gibi geldi. Bu arada maçta Scola teknik faul almış ama özette göstermediği için olay öncesi veya sonrası bir gerilim mi yaşandı onu da bilemiyorum maalesef. Hatırlamayanlar için Batiste-Ozbolt olayı da aşağıda.