Biz Daha Ölmedik! (Ben mi demeli acaba?)

Evet, yalan söylemenin manası yok, 2013 Eylülünde Slovenya'da oynanan yarı final maçı sonrasında İspanya'nın meşhur "kazanan" jenerasyonunun artık ömrünü doldurduğunu (bunu bize gösteren de Parker ve arkadaşlarıydı) ve o kadronun demirbaşlarının yavaş yavaş emekliliğe doğru gittiğini düşünmüş ve söylemiştik. Üstelik 2013'teki turnuvada İspanya adına olmayan Pau Gasol ve Juan Carlos Navarro'nun bir yıl sonra kendi evlerindeki Dünya Kupası'nda son bir kez daha bir araya gelip şanslarını deneyeceklerini duyduğumuzda bizler de son bir kez daha "acaba?" demiştik. Ne var ki bu uğurda 2014'te bir araya gelen İspanya'nın bu sefer de çeyrek finalde ve hatta Dünya Şampiyonalarını pek sallamayan Tony Parker'dan yoksun Fransa karşısında 52 sayıda kalarak adeta rezil olması sonunda kararımızı vermiştik: "Bu iş bitti."

İşte bu tecrübeleri yaşadıktan sonra Eurobasket 2015'te yarı evsahibi olmanın da avantajıyla Fransa ve 2014'te final yapmış Sırbistan turnuvaya net favoriler olarak gelmişlerdi; İspanya ise artık son yılların bize gösterdiği yolu izlemeyi vaat eden bir "başaltı" veya "plase" takım olarak tanımlanıyordu. Sonuçta tam kadro halindeyken aldıkları sonuç ortadaydı ve o kadrodan artık emekli statüsüne geçen Navarro ve son dakika süprizi yapan Marc Gasol da yoktu. (Hadi Calderon'un yokluğunun etkisini size bırakalım.) 

Hal böyle olunca ölüm grubunda daha ilk maçta favori Sırplara beklendiği şekilde yenilmişler; Türkiye galibiyeti sonrası asıl darbeyi artık kazanmaları beklenen maçta İtalya'ya yenilerek almışlardı. Öyle ki son maçta Almanya'da Nowitzki veya başka birisi Schröder'e biraz daha destek olsa 2.turu göremeden havlu atıyorlardı. Ancak İspanya'da da durum pek farklı değildi. 35'lik olan ve aslında artık çok da büyük performans vermesi beklenmeyen (tabi Nowitzki kadar da ölmemiş olarak) Pau Gasol özellikle İtalya ve Almanya maçlarında adeta tek başına direnmiş ve takımı güç bela üst tura taşımıştı.

Takımdaki diğer yıldızlardan özellikle Rudy Fernandez'in yokları oynadığı turnuvada adeta İsveç 2003'teki performansını sergileyen Gasol çeyrek finalde Yunanistan karşısında da dik durmayı başarmış ve Spanoulis'e de milli formayı bıraktırmıştı. Son yıllarını sakatlıklarla boğuşarak geçiren 35 yaşında bir oyuncunun bu maçtan 2 gün sonrasında biraz daha vites düşürmesini beklerken...olanlar oldu:

Yarı finalde son iki yılda kendilerini kupanın dışına iten Fransa'yı Lille'de 25 bin taraftarı arkasında bir halde bulduklarında ise artık deniz bitti diyenler halen daha fazlaydı. Belki de sadece bir kişi dışında...

Yıllarca unutulmayacak performansı anlatmaya gerek yok, aşağıdaki videolardan bir kez daha izleyebilirsiniz. Ancak yarın akşam finalde Litvanya karşısında maçın ne olacağına dair bir kesin öngörü yapamasak da birşeyi çok iyi biliyoruz artık: daha şimdiden MVP'liği garantilemiş bu adam pes etmeden bu iş bitmeyecek ve bu adam da pes edeceğe pek benzemiyor!

Bir Devrin Sonu, Bir Zafere Son Adım...

İspanya milli takımı için 2000'li yıllar tamamen Avrupa hatta basketbolunu domine eder bir halde geçti demek yanlış olmaz. 2 Avrupa ve 1 Dünya şampiyonluğu, 2 Olimpiyat finali, 2 Avrupa finalinin yanında 3.lük ve 4.lükler...Bu başarıları sağlayan katronun temelinde bulunan oyuncuları ise söylemek zor değil; Pau Gasol, Navarro, Reyes, Jimenez, Calderon, Garbajosa, Fernandez ve diğerleri...Ancak bu saydığımız isimlerin artık yaş itibariyle kimilerinin emekli olması kimilerinin ise bu tempoyu kaldıramayarak takımlarından ayrı kalmaları sebebiyle bu turnuva İspanya için bir yaprak dökümü halini aldı. Kadroda halihazırda kalitesiz bir oyuncu yine yok gibi, yani ne Fernandez'e ne Marc Gasol'a ne de Calderon'a hatta Mumbru ve San Emeterio'ya yetersiz veya düşük seviyeli bir oyuncu demek hele diğer takımların halini de düşününce yanlış hatta ayıp olacaktır. 

Ancak şu bir gerçek ki, 2000'lere damgasını vuran İspanya takımı artık bu değil ve bundan sonra da olmayacak gibi...Dün oynanan Fransa maçını Parker insanüstü oynamasa veya son topta Calderon şutu soksa İspanya finale çıkacak ve finalde bence Litvanya'yı rahatça devirecekti. Ama bahsettiğim durum sadece başarıya yönelik değil, bir jenerasyon değişimi. Bu durumu da zaten bu oyunla ilgili bir çok kişi görmüş ve farketmiştir. Ben sadece yazıya dökmek istedim. Bu takım artık 'Abi' Gasol'ün, Navarro'nun o efsane takımı değil...