Ara Pası ve Goooooool?!

Turkish Airlines Euroleague'de 2014-15 sezonunda da Final Four mevsimine ulaşmış bulunmaktayız. Bu yıl bu Mayıs ayı bizler için daha fazla şey ifade ediyor kuşkusuz çünkü uzuuun yıllar sonra (yeni nesil için ilk defa sayılabilir) Mayıs ayında hala Euroleague sahnesinde bir Türk takımı yer alıyor olacak. Bu konularla ilgili birçok şey yazıldı çizildi ancak doğal olarak bizim ilgimizin daha üzerinde olduğu Fenerbahçe Ülker - Maccabi Electra serisinin son maçında izlediğimiz güzel ve bir o kadar nadir görebileceğimiz bir poziyonu buraya not düşmek de bizim görevimiz olsun diye düşündük.

Yüzyılın klişelerinden birisi olan "sahalarda ender göreceğimiz bir pozisyon" olarak da nitelendireceğimiz bu basketin özelliği bu sezon yeniden eski formuna kavuşan Jeremy Pargo'nun Illnois çocuğu ve doğal olarak Murat Murathanoğlu'nun çok sevdiği Brian Randle'nin futbol terimiyle "koşuyoluna bıraktığı" topu Maccabi basketboluna yaraşır bir hızda alarak potaya smaçlamasıydı. Basketbola gönül verenlerin "bounce pas" konusunda örnek gösterebileceği ayarda ve hız dengesinde atılan bu topu açıkçası Randle eline almak yerine karşısında bir kale varmış gibi hayal edip gelişine düzgün bir vuruşla "90'a" bile yollayabilirmiş! Tekrar izlediğinizde size de aynı hissiyat gelecektir.



 

Kim Demiş Avrupa'dan Guard İhraç Olmaz Diye ?

Bugüne kadar Avrupa topraklarından NBA'e adım atan oyuncular arasında nitelikli Guard'ların hep arka planda kalmaları, Avrupa'da nice başarılara imza atarsa atsınlar farklı bir platforma geçince uzun boylu ve potaya yakın oynayan arkadaşları kadar dikiş tutturamamaları hep ön planda olan bir inceleme konusu haline gelmiştir. Belki de bu durumun böyle gelişmemesini sağlayacak olan kişi Drazen Petrovic'di. Ancak 93 yılında geçirdiği trafik kazası sonucu aramızdan ayrıldı ve ardından da adeta peşinden gelen yetenekli Avrupa menşeli guardların kısmetleri kapandı. Öyle ki bugün yaşlı kıtadan yeni dünyaya gitme ihtimali olan guardlar 2 değil 5 kere düşünür oldular ve genellikle bu riske katlanmıyorlar. Atletik yetenekleriyle kıtadaşlarından ayrılan Parker'i saymazsak Jasikevicius, Spanoulis gibi isimlerin düştüğü kötü durumları düşündükçe yıllardır belli bir seviyede ne uzayıp ne kısalan Calderon da bir anlamda kıtayı temsil etmek durumundaydı. Ancak bu sene Ricky Rubio'nun gelişiyle bu korku artık eskide kalacak gibi gözüküyor. Gerçi Rubio'nun sahip olduğu oyun görüşü ve sevdiği oyun temposu daha çok buraya ait gibi görünse de Avrupa'da çok büyük bir yıldız adayı olan ancak son yılında bu beklentileri karşılamayıp hatta biraz da düşüşe geçen bu İspanyol için NBA havası iyi geldi ve lokavt gölgesinde de olsa boşuna burada kalmakta ısrar etmediğini bize gösteriyor. Takımı play-off yapamasa da en azından şu ana kadarki getirdiği hava belki de çaylaklar arasında en dikkat çekici olanı. Zaten attığı paslar ve yaptığı özel hareketler bazen Avrupa'ya da fazla geldiğinden Amerikalılar için çok uygun ve bekledikleri şeyler olarak tam oturdu diyebiliriz. Özgüveninin de yerine gelmesiyle çok eleştirilen şut yüzdesinin de kendine geldiğini de belirterek (%50 3 sayı, %45 saha içi) an itibariyle 28 dakikada 9.9 sayı 7.4 asist ve 3.90 rebound istatistiklerle +14.56 verimlilik puanına sahip olan oyuncunun uzun zaman hatırlanacak Nowitzki ile olan münasebetini de yeniden hatırlatalım.